Halime kurtay
@kurtayy
Dünyanın İslam mirası adlı eserde kahvenin hikayesi şu şekilde anlatılıyor: Bundan 1200 yıl önce bir keçi sürüsünün dikkatli çobanı Halid adlı Arap, bu basit ama hayatımızı değiştirecek maddeyi keşfetmişti. Halid etiyopya yamaçlarında otlayan keçilerin belirli bir meyveyi yedikten sonra canlanıp hareketlendiklerini fark etti. Bu meyveleri öylece yemek yerine toplayıp kaynatmayı tercih edince , ortaya kahve çıktı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İşte dünyanın çocukları olanlar ahiretin çocuklarını anlayamazlar. Hiçbir menfaat gözetmeden sadece Allah'ın rızası için hayata vakfetmeyi anlayabilirler mi ? Tek dünyaya iman etmiş bir insan iki dünyaya inanmış birini nasıl anlasın?
Bir cemaatin içinde herkesin aynı şekilde düşünmesini bekleniyor. Fakat böyle bir cemaat yapısı yoktur İslam cemaatinde. Olsa da bunun adı cemaat değil, Cemadat olur. İslam'da "cemaat" denildiğinde hür akılla hiçbir baskı altında kalmadan fikrini ortaya koyulabilmek akla gelir. Bugün birçok İslami yapılanma sünnetin öngördüğü bu meseleyi anlamadığı için topluma sağlıklı bireyler yetiştireceği yerde , riyakar ve nifak üzerine insanlar yetiştiriyorlar. Yapının içerisinde adam içine sinmeyen bir konuda fikrini ortaya koyamadığından riyakarca davranmak zorunda kalıyor veya nifakat sürükleniyor. İslam kardeşliği ve ihtilaf meselesini anlamış olsaydık yanımızdaki insanlara riyakarlığa ve nifaka zorlamazdık.
Ümmetin çeşitli beldelerinde fırtınalar kopuyor. Kudüs işgal altındayken başka neyi konuşalım? Suriye'nin halini görüyorsunuz. Elliden fazla halkı Müslüman olduğu ülke duruken müslümanların kurtuluş çaresi olarak Avrupa'yı görmesinden başka dert aramamıza gerek var mı? Bugün kafirlerin kapısından medet umacak hale gelmişiz ama halen birbirimizi yiyoruz. Biraz burnumuz yansa yüzümüz kızarsaydı bu kadar dert varken başka bir şey konuşmazdık. Yüreklere saplanan hançerleri görseydik elimize batan iğnelerin hesabını yapmazdık. Tembelliğimize kılıf arayıp suçu başkalarına atmak çözüm değildir. Birileri bizi çelme takıyorsa onlar Allah'a hesabını verecektir. Çelme takanlara rağmen düşmeyip ayakta durmalıyız asıl sorumluluğumuz yangını görüp o yangını söndürmek için gayret sarf etmektir.
