Gözyaşların inci olsun, gerdanına düzülsün,
Kara bahtın kuş olsun da göğe süzülsün.
Sayfa 223
Yaşayıp bitirdiği her günün, tutulmaz bir kuş olup uçtuğuna, yavaş yavaş gözden silinip bir küçük kara noktaya dönüştüğüne karar verdi.
Sayfa 221
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
SAVAŞTAN ÖNCE
Fısıldayan ağaçların müziği,
Geniş kanatlı bir esintiyle susturulan,
Çalkalanan suların parıldadığı yerde;
Ve akşamın ışıltısı düşerken,
Sazlıklardan gelen kuş seslerinin çağrısıyla.
Ah, taşıyın beni karanlığın içinden güvenle, ey kısık sesli akarsular.
Gerek yok dua etmeme
Korku geçip gitsin diye;
Hor görüyorum o savaşın hırlayışını ve gümbürtüsünü,
Beni o serin sessizliğinden çağıran, bataklığın ve havuzun,
Ve ışıkla adalaşmış sarı zambakların arasından.
Ey yıldızların ve gölgelerin nehri, yol göster bana gecenin içinden.
Yalnız
Dinledim: ve duyduğum tüm sesler
Birer müzikti; rüzgar, akarsu ve kuş.
Tepeden tepeye şarkı söyleyen gençlikle birlikte
Dinledim: ama kalbim hâlâ aç.
Baktım: sabahın dünyası yemyeşildi;
Kasabanın parlak çatılarını ve kulelerini gördüm,
Ve kanatsız gecede dönüp duran yıldızları.
Baktım: ama ruhum hâlâ ışığı özlüyor.
Düşündüm: ama bilincimde hayatta kalan tek şey,
Beni var eden o hayatların
Yalnızca dürtüsü oldu. Duyun feryadımı:
"Düşündüm!"—ve karanlık gizliyor günümü.
İşte o zaman, bir kuş öter ya da esintiler ürpertirse orman açıklığını,
Bir an için benim sesim sanın onları, varsın öyle görünsünler;
Rüyaların o sisli kıyılarından silinip giden bir mesaj gibi,
Ya da Ölümün ardından, ayaklarımın avareleşip saptığı her nereden geliyorsa.
Nuh iç geçirdi, yeşil ağaçları hatırlayarak.
Sabahın berraklığı boyunca bir kuş süzüldü aşağı,
Çiçek açmış bir dalla kondu yanı başına.
Dünya kurtulmuştu; ve Nuh başladı coşkuyla dans etmeye.