Sanki insanın yüreğinde devasa bir kale var,
duygularınızı,
insanlığımızı dış dünyadan koruyan.
Ve herkeste bu kale zamanla
ömür boyunca
yavaş yavaş,
usul usul yıkılıyor.
Kimilerinde ise çok erken yıkım gerçekleşiyor,
ve içerde moloz yığınından başka birşey yok.
İşte o insanlar,
vahşi hayvan gibi oluyor,
duygusuz,
hissiz,
yaşamdan alacağı vereceği kalmamış.
Kimseden birşey beklemeyin,
bu hayata yalnız başınıza çırılçıplak geldiniz,
yalnız başınıza hiçbir şeyiniz olmadan gideceksiniz.