Cavid İsmayıl
@kvanitas
Mən ki, dərvişəm, fəqirəm, padişahi-aləməm,
Ruhi-birəngəm, əgərçi rəngə girdim, adəməm.
5 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Bahman ghobadi
Bir atın umudu yoktur.Onu,sırtında şakıyan kamçının umutsuzluğu yürütür.Bizim hikayemiz de biraz böyle.
Reklam
bir nəzər ver mənə təzdən
baxışaq
yenə eşqin ətəyindən
yapışaq
yapışaq sonra ölək.
bizə onsuz çəkilibdir
yekə dağ
nə zəiflik,ucalığ gəl
yaradaq
yaradaq sonra ölək.
niyə hər gün çəkib ah
darıxaq?
mənə “gəl” söylə ki,ruhdaş
sarılaq
sarılaq sonra ölək.
©Kvasir.
yoldan çıxarır könlümü hüsnüylə nigarım
fərz eylə özümdən mənə biganə düzəldir.
könlüm quşu ta körpəliyindən səni istər
dimdikləri çöp tutdusa quş lanə düzəldir.
-Pünhan Azim.
Üstad Necip Fazıl Kısakürek henüz genç bir delikanlı iken voleybol oynayan genç bir kıza aşık olur. Kızın maçlarını hiç kaçırmaz ve bir süre sonra kıza açılmaya karar verir. Bunu bir şiirle yapmaya karar verir sonra o meşhur şiirin ilk dört mısrasını bir kâğıda yazarak kızın eline tutuşturur;
Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Voleybolcu kız diğer gün öğleden sonra Üstad'ın yanına gelir ve O'ndan hoşlandığını ancak bir kişinin daha olduğunu söyler. Üstad hayatında sevdiği kimse kalmayınca kendisini arayıp bulmasını söyler. Aradan aylar yillar geçer ve kız Üstad'ı bulur. Artık sadece sevdiği kişinin O olduğunu söyler. Bunun üzerine Üstad cebinden iyice eskimiş olan bir kağıdı çıkarır ve şiirin son dört mısrasını okuyup uzaklaşır oradan;
Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni
Gelme, artık neye yarar?
Reklam