Dostoyevski'nin Beyaz Geceler'i bir gecede okunup bitirilecek bir kitap olsa da o geceyi bitirmeyi bir nebze zorlaştıracak bir kitap.
Dostoyevski'yi okurken kimi zaman sanki yanıbaşımda Dosto var ve kitabı bana bizatihi o okuyormuş, kimi zaman ise sanki yazılan öykünün satırlarında dolaşan kişiymişim gibi hissederim.
Bu öyküsünde yalnız ve hayalperest bir delikanlının 4 gecelik bir aşk tutulmasından bahsediyor yazarımız. Bu delikanlı tesadüfen yollarının birleştiği Nastenka adında bir kıza abayı fena yakar hatta öyle ki kızın mutluluğu için kendini bir saniye olsun düşünmez. Okurken karakterimizin bu denli özgeci davranış örneği sergilemesi insanı hayrete düşürüyor. Sonrasında tabii hüsran.
Benim için farklı bir yeri oldu bu kitabın. Keyifle okunabilecek türden, öneririm.