"Ne hissediyorsun şu an?"
"Dinginlik...Meçhule doğru sürüklenmek rahatlatıyor sanki. Ya sen?"
"Ne hissedilmesi gerekiyorsa onu hissediyorum. Koca bir hiçlik...Ne eksik ne fazla. Böylece yavaş yavaş deliriyorum. Delircikçe boş veriyorum. Boş verdikçe hafifliyorum. Zerre zerre azalıyorum. Böyle giderse yok olacağım. Her canlı gibi .Bu sebeple endişelenmek beyhude. Yani çok hissetsen de ölüyorsun hiç hissetmesende. İyisi mi sorgulamadan yaşayıp gitmek..."