Emir Şimşek
@lEmir
32 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
İnsan hiç umutlarının kölesi olur mu ? Yıllar sonra gerçekleşmesini beklediğimiz ve her gün hayal ettiğimiz o yaşam gerçekten bekler mi bizi bir yerlerde ? Ulaşır mıyız ona hiç durmadan çabalarsak ve asla vazgeçmezsek? Sinirliyim ben bu kitaba. Çünkü Giovanni Drago hayalini kurduğu hayatı hiç yaşayamadı. Bir tarafta uçsuz bucaksız Tatar çölüne düşmanın her an gelebileceği heyecanı , diğer tarafta arkasında bıraktıkları ; evi, odası , arkadaşları ve annesi… Yıllarca beklemesine rağmen düşman hiç gelmez.Heyecanı giderek körelir ve yerini umutsuz bakışlara bırakır. Arkadasında bıraktıkları ise yavaş yavaş unutturur kendini yalnızlığa bırakır yerini . 30 yılı aşkın süredir bekleyen Dragoyla bende bekliyordum o anı. Karanlığa gömülmüş Tatar çölünde ufak bir kibrit ateşinin getirdiği heyecanı beklediyorduk beraber. O kibrit hiç çakılmadı. Zamanla Giovanni Drago Tatar Çölünün zifiri karanlığı içinde buldu kendini. O an tek hissettiği hayal kırıklığı oldu.Artık tüm umudunun tükenişinin hissettirdiği hayal kırıklığıydı bu.
Reklam
Yeraltından notlar , bence okuyan herkesin kendi iç dünyasından birer parça bulabileceği bir kitap. Kitap 2 kısımdan oluşuyor . 1. Kısım kahramanımızın bütün toplumdan kendini izole ettiği bir bodrum katında kendisiyle verdiği hesaplaşmadan başlıyor .2. kısım ise verdiği bu hesaplaşmanın kendi hayatındaki somut örnekleri seriyor önümüze .Kendimize bile itiraf edemedigimiz bir çok şeyi okurken anlamaya, görmeye başlıyorsunuz hem de bunu kendinizle bağdaştırarak yapıyorsunuz. Kaybolmuş bir adamın kendini arayaşını okuyoruz sayfalarda. Bir taraftan gururunun sarsılmaması için gosterdiği çabayı diğer taraftan ise gururunu bir kenara atıp o an hiçbir şeyi düşünmeden içinden geleni yapması ...İşte bu dengesizliği çok iyi görebiliyorsunuz. Bence kitap okumayı seven herkesin okuması gereken bir kitap. Eğer okumadıysanız bir an önce okumalısınız .
Diğer ismiyle Aşk ve Gurur.Jane Austen 'ın okumuş olduğum ilk romanı. Bennet ailesinin 5 kızının baloya gidişiyle başlayan roman içine alıp çekiyor .Özellikle son kısımlara doğru o kadar romanın içinde hissettim ki kitap bittiği zaman epeyce boşluğunu hissettim.Aslinda özellikle 2 karakterden bahsetmek istiyorum.Biri başkarakter olan Elizabeth diğeri ise Mr.Darcy.Önyargı Elizabeth i yansıtıyordu .Darcy ise gururun vücut bulmuş haliydi.Gururun ve önyargının nasıl yıkıldığına şahit olduğum bir kitaptı.Kitaba başlamadan önce yazıldığı dönem hakkında epeyce bilgi sahibi olacağımı bekliyordum.Ama aslında daha çok olaylar serisiydi. Bazı esas konular üzerinde durulmuştu.Kadınların sosyal statü ve itibarları ancak evlenmeleriyle yükseliyordu.Sadece evlilik değil aynı zamanda zengin koca da bulmaları gerekiyordu.Özellikle Mrs.Bennet'in 2 amacı kızlarının zengin bir adamla evlenmeleri ve etraftaki komşuların hasetlerinden çatlamalarıydı.Tabi ki bu durum yer yer çok gülünç duruma düşüyordu.Ayrıca evlenmek derken erdeme huya suya karaktere değil de sadece zenginliğe bakılması ayrı eleştirilmişti. Bence dönemi daha fazla yansıtabilirdı.Tek eksiği buydu.Onun dışında roman zaten akıp gidiyordu. İçinde hissedeceğiniz ve sürüp giden bir roman arayışındaysanız bu kitap tam size göre...
Felsefeye giriş yapma kitabı olarak başladığım bu kitap hakkında şuraya birkaç şey bırakmak istiyorum.Öncelikle uzun bir kitaptı belki uzun zamandır bu kadar sayfa sayısı fazla olan bir kitap okumadığım için olabilir.felsefe hakkında her şeyin biraz biraz oluştuğu bir kitap oldu .kitapta zaten hem bir roman havası vardı hem de bir felsefi öğreti vardı. Açıkçası o roman olan kısımları beni biraz sıktı. Zaten en başta biraz karmaşık geldi bu kısım .özellikle Hilde ile sofie arasındaki bağlantıyı 400. Sayfaya geldiğimde anladım .Ama öte yandan felsefi kısmı müthişti .her şey örneklendirilerek anlatılmıştı. Yani felsefi bir kitap olduğu için beni yorar mı diye başlamıştım bu kitaba ama dili çok anlaşılırdı. Felsefenin başından sonuna güzel bir ozetti diyebilirim.Benim için diğer bir sıkıntı ise çoğu şeyin aklımda kalmaması oldu. Evet çok iyi anlıyordum her şeyi ama bütün bunlar kalıcı değildi sanki .ama tekrardan bu tarz bir kitap okursam her şeyin aklımda tekrardan belirecegini düşünüyorum .roman havasındaki o son kısımları da nedense içime sinmedi. Yani o kısımda bir şey eksik gibi geldi nedense .Ama yinede bu kitabın amacı felsefeydi .ve bunu çok iyi çok anlaşılır bir şekilde verdiğini düşünüyorum yani istediğim şeyi vermişti .Son olarak önerir miyim? Felsefeye ilgi duyanlar için öneririm.
Bu dostoyevski' nin okuduğum üçüncü romanıydı. Ama nedense kumarbaz dan beklentilerim farklıydı. Yani Suç ve Ceza'da ki o müthiş karakter analizlerini görmeyi beklerdim.Ama bu kitapta daha çok olay örgüsü ön plandaydı.Bence bu kitabın bu kadar değer görmesinin iki sebebi var .biri 25 gün gibi çok kısa bir sürede yazılmış olması diğeri ise oldukça akıcı olmasıdır.Mekan ve zaman algısı yer yer kafa karıştırıcıydı. Ama öte yandan kumar tutkusu ve o vazgeçilememezliği çok iyi hissetirdi.Önerir miyim? -Öneririm.
Reklam