Serhat Laçin
@lacin10
Şu anda okuduğu kitap
Kendinizi huzursuz,mutsuz, tükenmiş veya umutsuz hissettiğiniz anlarda toparlanabilmek için neler yapıyorsunuz?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yıl 1899.Yer İstanbul Büyükada.Karanfil Sokağı’nda iki odalı bir sayfiye evi.Recaizade Mahmud Ekrem, eşi Güzide Hanım ile birlikte matemini sessizce burada yaşadı.
Önceleri cemiyet hayatından hoşlanan yazar, artık kimseleri görmek istemiyordu. Aksi halde yaşamın 14 yaşında ölen oğlu Nijad’ın anısına haksızlık olacağını düşünüyordu. İstisnasız her gün ağlıyordu.
Üç oğulları olmuştu: Emced, Nijad ve Ercüment.
Oğlu Emced, bakıcısının dikkatsizliği sonucu 1.5 yaşında yatağa mahkûm olmuş; 20 yıllık yaşamı boyunca hiç konuşamadan vefat etmişti.
Oğlu Nijad evin neşe kaynağıydı. Hareketli ve hep güler yüzlüydü. Edebiyata meraklıydı. Çok iyi resim yapıyordu.
Recaizade Mahmud Ekrem, oğlu Nijad’a tutkundu. Ona ayrı bir sevgisi vardı. Kuşkusuz diğer oğlu Ercüment Ekrem’i de seviyordu ama Nijad’ın yeri bambaşkaydı.
Ve Nijad yakalandığı amansız hastalıktan kurtarılamayıp ölünce Recaizade Mahmud Ekrem yıkıldı; bir türlü toparlanamadı ve Büyükada’ya sığındı.
AH NİJAD
Hasret beni cayır cayır yakarken
Bedenimde buzdan bir el yürüyor.
Hayalin çılgın çılgın bakarken
Kapanası gözümü kan bürüyor.
Dağda kırda rast getirsem bir dere
Gözyaşlarımı akıtarak çağlarım.
Yollardaki ufak ufak izlere
Yenin sanıp bakar bakar ağlarım.
Güneş güler, kuşlar uçar havada
Uyanırlar nazlı nazlı çiçekler...
Yalnız mısın o karanlık yuvada?
Yok mu seni bir kayırır bir bekler?..
Birden fazla kez okuduğunuz, sizi çok etkileyen ve hayatınıza yeni bir bakış açısı kazandırdığını düşündüğünüz kitaplar hangileri?
#22751049
Kısa öykü yazma etkinliğine katılmak isteyen arkadaşların güncel listesi aşağıdaki şekilde;
Ömür Törpüsü
Şule Nur
Asena Turgut
Süleyman
Merve D.
Dilara Sarsılmaz
Berçem Arslan
Yazarhnm
Ebubekir Sırma
Edanur
Muhsin Ali Köksal
Umut Ozan
Leyla
Ali Dağlı
Engin Öztürk
DUA
Asena Gören
Arkadaşlar merhaba.. Bir öneride bulunmak istiyorum size. Sitedeki herkesin katılımıyla (tabi belli kurallar dahilinde) küçük bir öykü yazmaya ne dersiniz? Şöyle olacak, mesela ben bir öykü başlatacağım 4-5 cümleden oluşan. Ardından bu iletinin altında yorum yapan ilk kişi benim yazdıklarımı kendi hayal dünyasına göre devam ettirecek. Sonraki yorum yapanlar da bir üsttekinin kaldığı yerden yine kendi kurgusuyla yazacak. Nasıl olur, görüşleriniz nelerdir bu konuyla ilgili?
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Gözlerimi açtığımda sabah olmak üzereydi. Başımda inanılmaz derecede kuvvetli bir ağrı ve beynimde uğultular yükseliyordu. Dün gece ne yaşadığıma dair en ufak bir fikrim yok. Bacaklarım ağrıyor ve yerimden kalkamıyordum. Ne oldu bana böyle?
Galiba içkiyi fazla kaçırmıştım. Oysa içmemem gerektiğini onlarca kez kendime söylememe rağmen.
Etraf fazlasıyla dağınık görünüyordu.Yavaş yavaş doğrulmaya çalıştım. Ağrılarımı daha fazla hissettim o an. Mutfağa gidip bir kahve almak için bile gücüm yoktu. Hiç bir şey hatırlayamıyordum. Zorla da olsa yataktan kalkmayı başardım. Mutfağa doğru giderken birden yan odadan bir ses duydum. Panikle ve ne yapacağımı bilmeden, parmak uçlarımda yürüyordum. Odaya doğru yaklaşırken ağrılardan neredeyse bayılacaktım. Kafamı korku dolu bir şekilde içeri doğru uzattığımda kanepede uzanan birini gördüm.
O! Ah hayır geri dönmüş olamazdı. Dönmeyeceğim demişti. . Neden gittiğini, nasıl gittiğini açıklamadan gitmişti ve dönmeyeceğim demişti.
Lakin dönmüştü ve öylece gelmiş karşımda duruyordu, yalnızca durup bakıyordu. Ardından birden ayaklanıp kapıya doğru yöneldi ve dışarı çıktı koşar adım. Yine gitmişti. Yıllar önce arkasında onlarca soru bırakan bu adam yine aynısını yapmıştı. Ama bu