" Artık yalnızca yolculukları, hayalleri, yalnızlığı, dünyadaki gürültüyü, onun içinden gülerek geçmeyi, dahası geçmişe katlanabilmek için şiiri ve gelecekten umutlu olmak için tanrıyı seviyorum. "
Nurullah Genç, rûveydâ şiirinin başlarında:"Alaca bir at koşar içimde; zamansız mekansız nefese doğru." Diye yazar ve sona doğru gelince, " At vuruldu. içim paramparça rûveydâ..." der. Herkes bilmez ama bu bir ölümdür...
" At vuruldu; içim paramparça rüveyda
Gölgelerin ardına sakladım kusurumu
Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
Ben burda damla damla eriyip akıyorum
Yine de, bırakamam yerlere gururumu
İstenmediğim yeri usulca terk ederim
Hâtıra kalsın diye bırakırda ruhumu
Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim..."