nefes alıp vermek.
Bedenin içsel ekolojisi ile gezegenin dışsal ekolojisinin karşılıklı nüfuzudur bu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Evreni dolduran enerjinin sonsuzluğunun bana dokunması için geceleyin gökyüzüne bir bakış yeter bana.
Ben bu deryada bir damlacığımdır, daha fazlası değil, daha azı da değil; her halükârda bir hiç değilimdir.·Kitabı okudu
Michelangelo, Sistine Şapeli'ni resimlerken dünyanın hadisatını somut bir surete büründürmek istedi ve fani insana ebedi oluş tarafından dokunulmasına ilişkin etkileyici bir resim çıkarmayı başardı buradan: tanrısal enerjinin Adem'e dokunuşu.
Adem'i canlandıran kıvılcım, parmak ucundan parmak ucuna sıçrıyor gibi görülür orada. Yoksa Adem midir, dokunuşuyla tanrısal enerjiye hayat veren?
Dokunmanın Gücü Üzerine
Dokunmanın Gücü Üzerinetango tangor ergo sum
İnsan olmak dokunmaya bağlıdır. Dokunuyor ve dokunuluyorsam, duyusal olarak, ruhsal olarak, zihinsel olarak ve ola ki aşkın anlamda da, yaşıyorumdur.
Tam da şeylerin ve ilişkilerin gitgide daha fazla dijitalleştiği bir zamanda, analog olan, dokunulabilir olan, tekrar ilginç hale geliyor. Dijital duyusuzlaşma, aletlerin ötesindeki duyusallığı yeniden keşfetmeye sevk ediyor. Cansız ekranları parmaklamalar ve silip ovalamalar, canlı ötekilere dokunma ve onları okşama ihtiyacını uyandırıyor.