...çünkü bu çağlarda insan kendisini hep uzaklarda arardı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Birbirlerine verebilecekleri en büyük acıyı, konuşmaları gereken vakitlerde susmayı tercih ederek verdiler.
...bazı insanlar varlıklarından çok daha fazla yer tutarlar!
...uzaklardan geleni, yine uzaklar çeker götürür...
Bir ayna gibiydi sanki, ona çarpan ne varsa öylece ele veriyordu kendini.