Ayşe Hanım

Kalbin kapıları vardı. Korunması kolaydı. Ama vesvese, kapıları bir bir aşarak girmiyor, kalpte doğuyordu. Olan, doğrudan kalp evinde, gönül hanesinde oluyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Deniyordu ki: Halifesin, dikkat et egemen değilsin. Tanrı'dansın Tanrı değilsin. Manzursun nazar değilsin. Sadece yerini tutansın. Kendisi değilsin. Kutsal nefesten üfledi sana. Kendini kutsal nefes sanma. Ruhumdan, denmiş. Ruhum denmiş sanma. Bir şeysin, ama kendini herşey zannedip de aldanma. Varlık nedenini unutma. Senin haddin buraya kadar. Haddini bil. Ötesine kalkışma.
Ben mi,dedi, secde buyruğuyla karşılaştığı ilk anda. Kibrin zamiri ben. Ben diye yineledi, ben, diye devam etti.