bendeki bu ruh her şeyin içyüzünü kurcalıyor, tırmıklıyor. gözü bağlı hiçbir isteğe izin vermiyor. en sevdiği şeylerden bir anda iğreniyor. en düşünülmeyecek yerde, birdenbire düşünmeğe, hesap yapmağa kalkıyor. kendisine göre, kanunları, ölçüleri var. müthiş bir çirkinlik korkusu ve güzellik kaygısı içinde çırpınıyor. aradığını bulamıyor. bulduğuna razı olamıyor.
ben şehirleri, sokakları, kahveleri dolduran seri malı insanlardan değilim. keşke onlardan olsaydım. onlar sıhhatli, tabii, mükemmel mahluklar. benim en lazım tarafım sakat.