Belki bana gelen kahraman tadında bir kitap Pál Sokağı Çocukları
Yıllar oldu, yıllar olsun; or'da kaldım
Hâlâ ben Nemeçek özlemekteyim
Derdimiz havuz dibi, n'olur ölmeseydin
Şimdi kaç kitap devirse ağlamaz ki Kayra
Pál Sokaklarında kalmışım, bağışla
Akşam 6 olmadan sen öldün, ben ağladım
Tüm mahalle güldü, yanıma karalar aldım
Önüme baktım, or'da sen de vardın
Arsanızda bir savaş çıkarsa ben de bur'dayım
Artık hepsi nafile çünkü arsalarda koca gri binalar
İçlerinde senden haberi olmayan davarlar
Şimdi çok teşekkür ettim eski komşuma
Sen'le beni tanıştıran da kendisiydi
Eski bir pazartesi elinde bir paketle geldi
Takım elbise içinde çocukluğum ölmedi.