Kul olanın mesul olduğu ilk merci, kendisini yaradan ve yaşatan Allahu Teâlâ Hazretleri'dir. Onun rızası dışında yapılan herhangi bir faaliyetin bütün insanların gönlünü alıp hatırlarını hoş etse de kıymeti yoktur.
Lût aleyhisselâm kavminin sapıklıkları karşısında çaresiz kaldığında, kendisine destek verecek yakınlarının yokluğunu hissederek şöyle demişti:
"Keşke benim size karşı bir kuvvetim olsaydı veya çok sarp bir kaleye sığınabilseydim." (11/Hûd, 80)
Peygamber Efendimiz, Hz. Lüt'un bu sözünden bahsettikten sonra şöyle bir izahta bulunmuştur:
"Allah Lût'a rahmet etsin. O çok sağlam bir yere (Rabbine) sığınıyordu... Allah, Lût'un bu duasının bereketiyle ondan sonra gelen bütün peygamberlere, kendisine destek verecek hısım ve akrabalar ihsan etmiştir."