Aleyna
@lapetit
Sevdiğimiz insanın yanında olunca, konuşmak, hiç konuşmamak, hepsi birdir.
(M. Proust)
İnsan talihi bu idi. Hiç kimse yıldız olarak kalamıyordu. Muhakkak hayalimizdeki yerinden inecek, herkese benzeyecekti.
Sabır, insan oğlunun tek kalesidir...
Ben bu kalenin içinden onu dinliyorum. Fakat duvarları bu odada çok ince.
Bazı insanların ömrü vakit kazanmakla geçer... Ben zamana, kendi zamanıma çelme atmakla yaşıyordum.
Fakat bir içim var mıydı? Hattâ ben var mıydım? Ben dediğim şey, bir yığın ihtiyaç, azap ve korku idi.
İnsanoğlu insanoğlununun cehennemidir. Bizi öldürecek belki yüzlerce hastalık, yüzlerce vaziyet vardır. Fakat başkasının yerini hiçbiri alamaz.