Dilara Keskin her kitabında beni büyülemeyi başarabilen bir yazar, kalemi her geçen gün daha da güzelleşiyor. kitabın konusundan bahsetmeyeceğim, sadece kendi düşüncelerimi aktaracağım. Kitap kalın olmasına rağmen çok sürükleyiciydi, asla elimden bırakamadım. konunun işlenişi olsun yazarın kalemi olsun çok güzeldi. Karakterleri de sevdim, hepsi güzel işlenmiş karakterlerdi. ancak katilin motivasyonu bana biraz saçma geldi, az sonra spoiler vererek de anlatacağım zaten. Sonda ufak çaplı bir ağlama krizine girdim, sonra 'kızım saçmalama, bu bir kitap' dedim ve anca sakinleştim. yazar duyguları okuyucuya çok güzel geçirebilmiş bence. başrol dörtlümüz, yani Egemen, Lina, Mira ve Poyraz, bence biraz salak karakterlerdi. hepsini sevdim ama zaman zaman gerçekten çok salakça davranıyorlardı bence. Özellikle de Mira ve Lina. şimdi SPOİLERLI kısma geçiyorum, kitabı okumayanlar okumasın Ya Tuna madem bu kadar psikopat bir insandı, on senedir nasıl kimse fark etmedi? Böyle bir şeyi nasıl bu kadar büyüttü cidden aklım almıyor. bir de Mira'yla Poyraz'ı ayırmalar falan... Mira kasabadan gitmese ne yapacaktı acaba man kafa. Ayrıca zeki de çocuksun, nasıl Lina'yı Mira sanabildin? Rüzgar'a gelecek olursak... Kitap boyunca en nefret ettiğim, katil olduğunu düşündüğüm karakterdi. Biraz fazla haksızlık etmişim, sonradan üzüldüm. Yine de pisliğin tekiydi. insan nasıl en yakın arkadaşının hala aşık olduğu eski sevgilisinden hoşlanabilir? hadi yaptın bir hata, bari içinde tut. kıza niye söylüyorsun pislik! Poyraz bence Mira'dan ayrılmakta haklıymış. yani eline fotoğraflar gelecek, sevgilin sana yalan söyleyecek ama sen ona inanacaksın. inansa saçma olurdu zaten. Mira'nın trip atması saçma. yani tamam sinirlenirsin falan da bu derece nefret etmezsin. şey de çok saçmaydı, Poyraz bir anda

devamını oku

Duygu ve Düşünce