“Önce insan” diyerek halk ve hizmeti şiyar edinmiş, insanların sağlıkları için çok önemli ve kutsal bir görevi ifa eden, bu yüce meslek mensubu bütün fedakar, cefakar hemşirelerimizin Hemşireler Gününü kutlu olsun.
Annelik Zormuş Annem.. Olduk, Gördük, Bildik
Analık nedir Annem?” derdim de anacığıma; “Ben ol da bil” derdi Mevlânaca..
Ben ol da bil!
“Sen” oldum annem bak!..
“Sen” oldum ve bildim neymiş bu işin yürekcesi..
Hani “Köpekler bile “ana” olmasın” derdin ya hep, o ızdıraplı yüreğinle, o engin şefkatinle..
Anlamazdık o zaman biz zamâneler..
“Zor kızım, çok zor analık” derdin ardından derin bir iç çekişle..
Zormuş anam..
Ana olmak “Hiç” ken “Hep” olmakmış meğer. Çoğalmakmış durmadan..
Dünyaya meydan okumak, mazi ve istikbâli sırtlamak, pervâsız bir gözü karalıkmış..
Zormuş Annem…Olduk, gördük, bildik bak..
Ana olmak meğer; Kor ateşlerde üşümesi, kara kışlarda buz kesmesiymiş yüreğin..
Hep; “Ben!” derken,
Artık; “O”, “İllâ O!” demesiymiş..
Hiç varmayacağı kapıları çalması, hiç ederek ömrünü, adanmasıymış..
Hiç kızmaması yüreğin, almayı hiç düşünmeden hep vermesiymiş..
Hep sarıp-sarmalaması, hiç hesap sormadan, hep dost hep yâr olmasıymış..
Zormuş Anam..
Meğer ölümüne bir kara sevdaymış analık..
Olduk, gördük, bildik bak..
youtu.be/O9tqid4FonE?si=...
Aşk ne dil bilir, ne imla kuralı tanır
Bir gün anlayacaksın
Her biten şeyin sonuna
nokta koyulamadığını
Hani diyor ya şair;
"Şurama batana özlem demeselerdi
Bıçak derdim"
Bir gün anlayacaksın
Bir insanın sadece
kurşunla vurulmadığını
Hani öleceğini bile
bile yaşıyor ya insan
Bir gün anlayacaksın
Sevmenin kavuşmak olmadığını
Şimdi değil, daha değil
Bir gün, anlayacaksın...