Yasak bir alfabeyle yazıyorum şiirlerimi. Anarşist çiçekler kokluyorum. Devlet sınırlarını ihlal eden kuşlara yardım ve yataklık yapıyorum. Umudun propagandacısıyım.Bütün sözcükleri örgütlüyorum. Artık halkların değil, Aşkın şarabın ve sevginin ayaklanması var. İlk eylemde sınır dışı oluyorum. Bana gözlerini yurt eyle. Mültecin olayım. Kendi adına bir kimlik çıkart. Ben biraz da sen olayım. MEHMED UZUN
Sonra çıkıyorsun dışarı, bakıyorsun güneş hala tepede.Bir cigara yakıyorsun ve yıllardır kurduğun cümleyi bilmem kaçıncı kez kuruyorsun : ‘Napalım, kısmet değilmiş.’