Ah elindeki hazineyi yitirme ustası, hiç olmazsa geçmişini koru. "İnsan yaşarken görür güzelliği / Acı bile bir dünya nimetidir sonunda / Ancak yaşayanların anısı olur."
Salondaki sessizlik, bir şiir sonrasının uyandırdığı çağrışıma benziyordu... Yapraklarına güneş vurdukça gölgesi büyüyen bir ağaç gibi sustun. Genç adam ışığı mı gördü gölgeyi mi, ikinci bir soruya kadar bilemeyeceksin.