Sabahattin Ali’nin Canım Aliye, Ruhum Filiz kitabını okudum ve özellikle ilk 60 sayfada yer alan mektuplar beni gerçekten çok etkiledi. Kitap boyunca Sabahattin Ali’nin eşi Aliye’ye ve kızı Filiz’e yazdığı mektupları okuyoruz. Ama bu mektuplar öyle sıradan şeyler değil. Hem çok duygusal hem de çok samimi. Sanki bir arkadaşına içini döküyor gibi yazmış. Okurken zaman zaman hüzünlendim, bazen gülümsedim. Özellikle ilk sayfalarda, Aliye’ye olan sevgisini anlatırken kullandığı kelimeler çok içten geldi. Yani adam gerçekten sevmiş, bunu gizlemeye çalışmamış. Aynı zamanda bir yandan geçim sıkıntısı, yalnızlık, sürgün gibi zor şeyler yaşarken bile ailesini düşünmesi, onlara moral vermeye çalışması beni çok etkiledi. Kitap sadece bir yazarın mektupları değil aslında; bir insanın, bir eşin, bir babanın kalbinden geçenleri okuyormuşuz gibi. Bu yönüyle çok gerçek, çok dokunaklı. Sabahattin Ali’nin sadece edebi yönünü değil, insan yönünü de tanıma fırsatı buluyoruz. Sonuç olarak bu kitabı çok sevdim. Özellikle mektupların içtenliği beni çok etkiledi. Sabahattin Ali’yi daha yakından tanımak isteyen herkesin okuması gereken bir kitap bence.

1000Kitap