Ah gençlik! Hiçbir şey umursadığın yok senin. Sanki dünya nimetlerinden yararlanman sona ermeyecekmiş gibi... Kedere, acılara, aldırdığın yok, onlarda bile hoş bir yön bulursun. "Ben yaşıyorum ya!.. diye böbürlenirsin. Çünkü günlerin nasıl yıldırım hızıyla ardı ardından koştuğunun farkında değilsin şimdilik.
Senin güzelliğinin sırrı belki de her şeyi yapabilmenin gücünde değil, bunun olasılığına inanmandadır. Gücünü değerinden daha çok ciddiye alarak, "Ah, zamanımızı boş şeylerle öldürmeseydik neler yapmazdık!.." diye içten bir inançla söyleyebilene ne mutlu!
Ayrılış anındaki duygularımı inceleyecek durumda değildim; ama bir daha duymak istemezdim bunu. Yine de, bunları hissetmeden yaşamış olsaydım, mutsuz sayardım kendimi.