Nisan İzlediklerim!!
Heyy, nisan ayı izlediklerimden ve kısaca yorumlarımdan bahsetmek istediiim💞 izleme sırasına göre sıralıyorum:
Zootropolis 2: 3.5/5
Me Before You: 4/5
The Art of Sarah: 5/5
Tangled: 5/5
henüz bitiremediğim ama izlemeye başladığım: Girigo
Zootropolis 2:
animasyon izlemenin yaşı olmaz, ilk filmini çok beğenmiştim bunu da sevdim ama ilkinin yeri ayrı. Ve... Nick Wilde, sen benim en büyük hear me outlarımdansın😭💗 Ayrıcaa yine ilk filmde olduğu gibi bunda da ters köşe vardııı çok hoşuma gitti.
Me Before You:
Konusu: Geçirdiği kazada felç kalan ve hayata küsmüş olan Will'e, hayattan keyif alan neşeli Loisa'nın bakıcılık yapmasını ele alıyor.
Bende kitabı da var belki bir ara onu da okurum. Genel anlamıyla sevdiğim sıcacık romantik bir filmdi. Karakterler çok tatlıydı. Sonu üzdü ama ağlamadım, belki kitabını okusaydım ağlardım. Güzeldiiii^^
The Art of Sarah:
Konusu: Kanalizasyonda kimliği belirsiz bir ceset bulunur, maktulün ünlü çanta tasarımcısı Sarah Kim olduğu söylenir ancak kayıtlarda Sarah Kim adında biri yoktur. Kimliği belirsiz birinin katilini bulmak da hayli zordur.
ÇOOOOK SEVDİM!!💞 Uzun süredir bu kadar kaliteli bir dizi izlememiştim, odak sürem dizi izlerken baya kısadır ama bu diziyi izlerken hiç sıkılmadım. Oldukça gizemli ve meraklandırıcı bir atmosferi vardı. Gerilim/polisiye seviyorsanız bir şans vermelisiniz!! (kore yapımı ayrıca)
Tangled:
Rapunzel'e olan aşkımı sorgulamayın, sadece Eugene için bile bininci kez izledim. Her izleyişimde de sıkılmadan keyif alıyorum ashbsnash. Ayrıcaaa live action'ı geleceği içinde baya heyecanlıyımmmm. (castı beğendim bu aradaaa)
Eveeeet, nisan ayında bunları izledim şimdi de Girigo adında mini bir dizi izliyorum. Korku -gerilim, bakalııım onu beğenecek miyim (şu an 3. bölümdeyim
Reklam
(spoiler dolu, ilk defa izleyeceksen uzak dur.) 🛑 👋
the walking dead / insan doğası !?!
bu dizi zombi kıyameti diye başlıyor, sonra yavaş yavaş “asıl zombiler biziz” tokadını atıyor suratına. ilk bölümlerde hayatta kalma gerilimi ağır, sezonlar ilerledikçe insan doğasının en karanlık, iğrenç ve çaresiz yanları ön plana çıkıyor. her sezon yeni bir “güvenli liman”, yeni bir “toplum düzeni” kuruyor; sonra o düzen ya içten çürüyor, ya dışardan eziliyor ya da kendi ağırlığı altında eziliyor. her bölüm bir karakterin veya grubun kırılma anı, her sezon finali bir büyük çöküş. 11 sezon boyunca aynı acımasız döngü: umut doğuyor → düzen kuruluyor → ihanet, güç savaşı, vicdan kaybı → her şey yanıp kül oluyor → yeni umut (ki o da yalan çıkıyor). zombiler sadece dekor. asıl hikaye insanın ne kadar hızlı canavarlaştığı, ötekini yok ettiği ve gücün kime geçtiğine bakılmaksızın kuralların nasıl zalimleştiği.
1. sezon (2010) – şok ve inkar
• days gone bye / rick hastaneden uyanır, dünya yok olmuş. atlanta sahneleri, ilk walker’lar. yalnızlığın dibine vurma.
• guts / tankın içinde mahsur, glenn’le tanışma, zombi kokusu hayatta kalma taktiği: “kokuyu kapla”.
• tell it to the frogs / aileyle kavuşma, kamp hayatı, ilk normal anlar. merle’in rooftop’ta bırakılması.
• vatos / yaşlılar evi sandığın şeyin silahlı çete çıkması. insan tehdidi başlıyor.
• wildfire / cdc’ye doğru kaçış, jim’in ölümü. herkesin enfekte olduğu gerçeği ortaya çıkıyor.
• ts-19 / cdc binasında son umut. doktor: virüs herkeste var, çıkış yok. umut yalan, sezon finali tam darbe.
2. sezon (2011–2012) – ahlaki pusulanın kaybı
• what lies ahead / yolda kalmak, belirsizlik, ilk büyük walker sürüsü.
• bloodletting / carl vurulur, hershel çiftliği. hayatta kalma vs tıbbi etik.
• save the last one / shane’in
Most things will never happen: this one will,
I work all day, and get half-drunk at night.
Waking at four to soundless dark, I stare.
In time the curtain-edges will grow light.
Till then I see what’s really always there:
Unresting death, a whole day nearer now,
Making all thought impossible but how
And where and when I shall myself die.
Arid interrogation: yet the dread Of dying, and being dead, Flashes afresh to hold and horrify.
The mind blanks at the glare. Not in remorse
—The good not done, the love not given, time
Torn off unused—nor wretchedly because
An only life can take so long to climb Clear of its wrong beginnings, and may never;
But at the total emptiness for ever, The sure extinction that we travel to And shall be lost in always. Not to be here,
Not to be anywhere, And soon; nothing more terrible, nothing more true.
This is a special way of being afraid No trick dispels. Religion used to try, That vast moth-eaten musical brocade Created to pretend we never die, And specious stuff that says No rational being Can fear a thing it will not feel, not seeing That this is what we fear—no sight, no sound,
No touch or taste or smell, nothing to think with,
Nothing to love or link with, The anaesthetic from which none come round.
And so it stays just on the edge of vision,
A small unfocused blur, a standing chill
That slows each impulse down to indecision.
Most things may never happen: this one will,
youtube.com/watch?v=TP4y-kZ...
Ocak Ayı Okuduklarım
🖇️çizgi roman
all-star superman
superman birthright
flash born to run
the flash of two worlds
batman: the knight
batman: failsafe
superman up in the sky
wonder woman: year one
wonder woman: rebirth
wonder woman: the hiketia
supergirl: rebirth
supergirl: being super
supergirl: woman of tomorrow
supergirl: who is superwoman
huntress: year one
nightwing and huntress
huntress 2011
batman: war games 2005
batman: birth of the demon
batman: prodigal
birds of prey: batgirl
birds of prey: batgirl/catwoman
birds of prey: catwoman and oracle
batman: bride of the demon
robin & batman
batman and robin: year one
the flash: rebirth
red hood: lost days
batman: legends of the dark knight #100
Şiirlerimden birtanesi
Dreamy
When the day ends, my heart gets older by a year
It’s September now, the nights are cold, the sky is clear
Every shadow feels heavier than before
Time keeps knocking but I don’t open the door
When you stabbed me with your words, I died that day
Since then I’ve been breathing just to fade away
I wear my silence like a second skin
Smiling outside, broken within
I can’t stop missing all the days we knew
Every memory still leads to you
I’m not Shakespeare, I don’t know what’s true
But to be with or without you
Yeah, that’s the question tearing me in two
I see our ghosts in places we’ve been
Empty streets, old songs playing again
I try to write a brand new chapter
But the past keeps pulling me backwards
Everyone says “time will heal”
But time just taught me how to feel
This kind of pain you cannot see
It lives somewhere deep inside of me
I’m standing still while the world moves on
Pretending I’m strong, but the truth is gone
Reklam
Reklam