A Critical Review of Humankind
Rutger Bregman’s book Humankind is one of the books that questions negative ideas about human nature and makes readers think. For many years, many people believed that humans are naturally selfish, bad, and only care about themselves. However, Bregman does not agree with this idea. According to him, human nature is not as dark as people think. Instead, people are more willing to help each other, understand others’ feelings, and do good things. In the book, the author supports these ideas with many examples from wars, psychology experiments, history, and biology. One of the best parts of the book is that it gives hope about humanity. Still, when I finished the book, I did not only feel admiration. On one side, I was happy to read it because it made me think differently. On the other side, some of the author’s ideas felt too optimistic to me. Because of this, the book was both interesting and questionable for me.
One of the strongest parts of the book is that it makes people question ideas about human nature that many accept without thinking. Today, we often see violence, murder, wars, and fights on television, social media, and in the news. After some time, people start to believe that the world is full of bad people. At this point, Bregman asks an important question: If humans were really bad by nature, how could societies survive for so many years? A big part of human history was shaped by helping each other, working together, and surviving together. From this side, the writer’s ideas are important and meaningful.
His ideas against the belief that humans are naturally wild are especially interesting. Today, when someone behaves badly, people sometimes say, “Did you grow up in a cave?” However, Bregman says that hunter-gatherer societies were not as violent as many
Geçen yıl okuyup bitirdiğim ama geçenlerde kitaplıkta gözüme çarpınca dayanamayıp kendimi yeniden içinde bulduğum Medora Günlükleri serisi hakkında, hazır taze taze tekrar okumuşken genel bir inceleme yazmak istedim. Hikayemiz ana karakterimiz Alex’in, hiç istemediği bir okula kayıt yaptırmak üzereyken "Keşke burada olmak zorunda kalmasaydım" diye düşünmesi ve tam o an önünde gizemli bir kapının belirmesiyle başlıyor. Kapıdan adımını attığı an kendisini bambaşka bir dünyada, Medora’da buluyor. Ormanda kaybolmuşken karşılaştığı kişilerden, Akademinin müdürünün ona yardım edebileceğini öğreniyor. özel yetenekli kişilerin eğitildiği Akademiye ulaşıyor. Ancak akademiye ulaştıklarında onları bir sürpriz bekliyor: Müdür gizemli bir keşif yolculuğuna çıkmıştır. Yolculuğa çıkmadan önce bıraktığı notta ise Alex’in geleceğinden haberdar olduğunu ve onun da bir yeteneği olduğunu belirtince, geri dönüş yolu olmayan Alex için bu akademide eğitim almaktan başka çare kalmıyor.
Beş kitaplık bu devasa seri, ilk başlarda sadece bir "okul kurgusu" gibi görünse de zamanla tüm dünyanın kaderini belirleyen epik bir savaşa dönüşüyor. Alex bu süreçte ne yapacağını bilemezken Jordan, Bear, D.C. ve Kaiden gibi harika dostlar ediniyor; onların arasındaki o güçlü bağ ve mizah zaten serinin en sevdiğim yanlarından biri oldu. Ancak serinin ana kötüsü Aven’ın devreye girmesiyle işler tamamen değişiyor. Alex, sadece kendi dünyasını özleyen şaşkın bir kızdan; zihin oyunlarıyla, tehlikelerle ve büyük fedakarlıklarla mücadele ederek arkasındaki kitleye liderlik edebilecek güçlü bir kahmana dönüşüyor. Lynette Noni, seri boyunca ilmek ilmek işlediği tüm gizemleri ve kehanetleri son kitapta okuyucuyu ters köşe yaparak harika bir şekilde çözmüş. Dostluğun gücünü, aidiyet duygusunu ve akademi
Reklam
Fransızlar neden insan gibi konuşmaz ki?
I had already read The Adventures of Tom Sawyer before, and Huckleberry Finn was one of the characters in that book. Because of that, I became curious about him and wanted to read Adventures of Huckleberry Finn as well.
After I started reading, I realized that I really enjoyed the humorous style of the book. The language and the dialogues made the story more interesting and enjoyable for me.
Adventures of Huckleberry Finn was published in 1884 and is considered one of the major works of American Realism. Unlike Romantic literature, Twain focuses on ordinary people, realistic language, and social problems. Through Huck’s journey, the novel reflects important issues of 19th-century American society such as racism, slavery, violence, religious hypocrisy, and social inequality. Twain also satirizes romantic adventure stories, especially through the character of Tom Sawyer.
The novel follows Huck Finn, a young boy who escapes from his abusive father and travels along the Mississippi River with Jim, an escaped enslaved man. During their journey, they meet many different people and experience both humorous and serious situations. Through these adventures, Huck begins to question society’s values, racism, religion, and morality.
Huck also starts to test the religious teachings of Miss Watson and Widow Douglas. He does not fully accept everything that society and religion teach him, and throughout the novel he tries to understand what is morally right by himself.
Mark Twain mainly criticizes romanticism and unrealistic adventure stories. Tom tries to behave like the characters in books, while Huck thinks more realistically and questions these ideas. Through this contrast, Twain makes fun of romantic ideals that are disconnected from real life. Whether everything we learn
The Old Man and the Sea by Ernest Hemingway tells a story that feels simple at first, almost like something you could explain in a few sentences. An old fisherman goes out to sea, catches a great fish, and loses it on the way back. But as the story unfolds, it becomes clear that this is not really a story about fishing at all. It is about endurance, dignity, and what it means to struggle in a world that does not always reward effort.
The novella centers on Santiago, an old Cuban fisherman who has gone eighty-four days without catching a fish. In his village, he is seen as unlucky, even defeated. Only a young boy, Manolin, continues to believe in him, although he is no longer allowed to fish with Santiago. This quiet isolation shapes the emotional atmosphere of the story. Santiago is not just physically alone at sea; he is also set apart from the people around him, living on the edge of relevance.
When he finally sets out far into the Gulf Stream, determined to break his unlucky streak, he hooks a giant marlin. What follows is a long, exhausting struggle that lasts for days. The fish pulls his small boat deep into the open sea, and Santiago, despite his age and pain, refuses to give up. What is striking here is not just the physical challenge, but the way Santiago thinks about the fish. He does not hate it. He respects it, admires it, even feels a kind of kinship with it. At times, he speaks to it as if it were an equal. This changes the nature of the conflict. It is not a simple battle between man and nature, but something more complex, almost like a test of worth between two noble beings.
When Santiago finally kills the marlin, it feels like a moment of triumph, but that triumph does not last. Sharks are drawn to the blood of the fish and begin to attack it.
Bu dergi tam ilgi alanıma hitap ettiği için okudum ancak içerik çeşitliliği açısından hayal kırıklığı oldu. Çünkü her başlığın altında aşağı yukarı aynı tavsiyeler yazıyordu. Sonlara doğru okumaktan sıkılmaya başladığımı fark ettim. Bu sebeple bir daha alır mıyım? Sanmıyorum.
Bir isim, bir kader midir?
Bir insanın hayatı, tek bir kelimeyle değişir mi?
Ya da daha doğrusu: Bir isim, bir kader midir?
Cora, yeni doğan oğlunun kimliğini çıkarmak için 9 yaşındaki kızıyla beraber yola çıkar. Kocası Gordon kararını çoktan vermiştir; nesiller boyu süren gelenek devam edecek ve oğluna kendi adı verilecektir. O an geldiğinde nüfus memuru basit bir soru sorar: “İsmi ne olacak?” ve ardından Cora’nın 1 saniyelik duraksaması... İşte romanın en sert kırılma noktası… Cora’nın yapacağı seçim yalnızca bir isim seçimi değil, bir hayatın başlangıcıdır.
İsimler tek bir hayat anlatmıyor. Aynı çocuğun üç farklı isimle yaşayabileceği üç farklı hayatı anlatıyor: Bear. Julian. Gordon. Üçü de aynı kişi ama hiçbirinin hayatı aynı değil. Birinde sevgi, birinde özgürlük ve birinde ise miras gizli. Ve en sarsıcı olan şu: Fark büyük olaylardan değil, küçük yön değiştirmelerden geliyor. Bir kelime, bir tonlama, bir seçim…
Yazara gelecek olursak; ilk romanı olmasına rağmen özgün ve inanılmaz derecede etkisine alan bir iş çıkarmış diyebiliriz. Yazar burada tek bir kararın sonsuz ihtimalleri fikrini merkezine alan bir kurgu kuruyor. İlk roman olmasına rağmen bu kadar güçlü karşılık bulmasının sebebi de bu: hikâyeden çok, insanın içindeki “olabilirdi” ihtimaline dokunması. Nitekim kitap “yılın en iyi romanları” arasında gösterilmiş ve büyük ilgi görmüş. Bence bu ilgiyi sonuna kadar hak ediyor. Bir şans verin ve okuyun, kesinlikle pişman olmayacaksınız.
Reklam
Reklam