Rüm
@lebaleb7
Hangi kitapta ki cümle hangi kitaba götürecek bizi.
6 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
öte yandan her ne kadar kandırıcı görünse de sırlarla dolu bir dünya da vardı.
sözlerimin çok belirsiz olduğunu biliyorum. ne var ki bunları şimdiye kadar kimseye anlatmadığım için uygun ifadeyi bulmakta zorlanıyorum.
anlaşılmaz olanı daha da anlaşılmaz olanla kendisine bir oyun oynandığını düşünüyordu.
düşündüğüm için ben var değilim, sizler varsınız. sizler benim zihnimdeki düşüncelerden ibaretsiniz.
Üzerindeki cübbe nasıl ki yünden meydana geliyorsa, müzik de aynı şekilde sessizlikten meydana gelir.
Bir duygu, anlaşılmıyorsa duygu değildir zaten.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
bilme tutkusu insanları nasıl bir sona sürüklüyor. görmek,duymak, bilmek ve öğrenmek isteyen şu zavallı cerraha gösterilmeyen saygı, sadece karanlığı, soğuğu ve sessizliği algılayan ve hiçliği bilen bir cesede gösteriliyor. ... bilginin tehlikelerini birer birer sayacaklar.
yaratılmamış olanı anlaman için önce yaratılmış olan ile kast edilen şeyi bilmen yerinde olur. bir dokumacı için yaratılmış olan kumaş iken, yaratılmamış olan ipliktir çünkü onun yarattığı şey iplik değil, kumaştır. ama bu kez iplikçi için durum farklı görünüyor. çünkü o , yünü eğirip ipliği bükerken, yünü yaratmamış olan ipliğe de yaratırmış olan diye bakar.
...
dokumacının kumaşı iplikten yarattığını biliyoruz. peki sence tanrı dünyayı hangi şeyden yarattı?
-elbette var olmayandan yarattı.
-öyleyse üzerindeki elbise nasıl ki yünden meydana geliyorsa, içinde yaşadığımız dünyada var olmayandan meydana geliyor. işte biz buna, yaratılmamış olan diyoruz.
-ve onu varlığa getirmeye çalışıyorsunuz?
-hayır .öyle denemez. zor da olsa elbiseni iplik haline getirmek ve ipliği de yüne dönüştürmek mümkün. bu işleme yok etme denir. biz sadece, tanrının yaratma aşamasını tersine izleyerek, yaratılmamış olanı, boşluğa erişmeye çalışıyoruz.
sevgiyle nefret arası bir şey, belki de her ikisiydi . ama herhalde en doğrusu, insan oğlunun o güne kadar hissettiği bütün duyguların bir karışımı, bir çamuruydu.
daha düne kadar kendisine hükmeden olaylara bir yön vermesi umudunu arttırmıştı.
bilme hırsı onu adamakıllı sarhoş ettiğinde.
ona göre hayat, artık, insanın büyük bir eğlenceyle çok şey öğrendiği bir oyundu. ve içinde herkesin yaşamaktan korktuğu şu dünya, gerçekten en eğlenceli oyuncaktı.