Ben döndüm hep o kapıdan. Kaç defa geldim de eşiğine iki satır çizip, çizdiklerimi silip çıktım. Kulağımda keder gözyaşları, dilimde ehli olmayan nazarların dokunduklarıyla yerle yeksan oldum. Yoruldum tanımaktan kendimi, yoruldum yitirmekten zor bela bulup kaybettiğim kendimi.
Hürrol ey
Sırrol ey
Var ol ey
Ruhum