Mark Avreli deyib ki, " ağrı- ağrı haqqında canlı bir təsəvvürdür. Bu təsəvvürü dəyişmək üçün iradənə güc ver, onu kənara at, şikayət eləmə - ağrı öz - özünə yox olar".
... İvan İliç istəyirdi ki, kimsə ona xəstə uşaq kimi rəhm eləyib qayğı göstərsin. Ürəyindən keçirdi ki, uşağı əzizləyib ovunduran kimi, onu da əzizləsinlər, öpüb- oxşasınlar, halına acıyıb ağlasınlar.