"Hem o muzır insanlardan ki fenalık kendi içlerinde olduğu halde onu dışarıdan geliyor sanacaklar, bütün hayatları müddetince ağlayıp tezallüm edecekler.."
"Ailem zalim ve sinsi bir düşman gibi omuz başımda bekliyor, dışarı ile yaptığım amansız mücadelede mütemadiyen hızımı kesiyor beni arkadan vurmak için en düşkün ve mağlûp saatlerimi bekliyordu. ... Onlardan biraz cesaret alsaydım belki kendimi bir dereceye kadar toplardım."
"Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile çekmek için yalnız onun dümenini ele almak kâfidir... Anlıyorum ki değilmiş... yollar görünmez kayalarla doluymuş... Onlara çarpmamak lazımmış... Daha fenası gizli akıntılar varmış ki insan onlara kapıldığı zaman yolun değiştiğini, gittikçe uzaklaştığını farkedemezmiş... Ta ki kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar..."