a... : Buraya yazmak hoşuma gitmiyor ama emin olmam lâzım. Artık geleceğinizi sanmıyorum ama müsterih olmak istiyorum.Pencereden dahi hiçbir şekilde sayfama bakmanızı, hiçbir zaman buraya gelmenizi istemiyorum, rızam yoktur.
(...)onu, ölen birini düşünür gibi düşünüyordu. Anıları daha yumuşak ve barışçıl renklere bürünüyor, unutulmuş sahneler yeniden ortaya çıkıyor ve gerçeklikle hayal arasında birbirine bağlı, gizli ipler çözülemeyecek derecede karışıncaya kadar dolanıp duruyordu.
Ve onu kaybetmenin ne kadar zor olacağını, kendisini ona bağlayan ne kadar çok gizli gücün olduğunu hissediyordu tekrardan. Her şey kendisi için bir rüya gibiydi…
Ve bu sevgi sadece her varlığı saran ve onu aydınlatan yumuşak bir parıltı değil, nurlu duyguların içerisinde öylesine kaybolmalıydı ki, tüm cansızların ve ruhsuzların bile içinden parlayıp yayılan bir kor gibi olmalıydı.