Ortak dert, kendine, hemcinsine, doğaya yabancılaşmaktır; hayatın avucundan kum gibi akıp gittiğinin ve hayatı yaşamadan öleceğinin farkındalığıdır; bolluk içinde yaşayıp yine de mutsuz olmaktır.
Freud için insan, libidonun yönlendirdiği ve libidonun uyarımını asgaride tutma ilkesine göre düzenlenmiş bir makineydi. Freud , insanı özünde bencil ve ancak içgüdüsel arzuların giderilmesi için karşılıklı gereklilik oluşması durumunda ilişki kuran bir varlık olarak görüyordu. Freud'a göre zevk, hazın yaşanması değil, gerilimin boşaltılmasıydı.
" aklın doğayı kontrol etmesi ve giderek daha fazla şey üretmek, yaşamın en önemli amaçları haline geldi. bu süreçte insan kendini bir nesneye dönüştürdü; yaşam, mala mülke bağımlı bir hal aldı; " sahip olmak" olmak"üzerinde egemen oldu . "