levent Güzeloğlu
@leventgz
Ne yanar kimse bana ateş-i dilden özge
Ne açar kimse kapım bad-ı sabadan gayrı (Fuzuli)
Bana gönlümdeki ateşten başka kimse yanmaz,bahar rüzgarından başka kimse kapımı açmaz. Bazen bir romanlik konu bir beyitte başlar ve biter.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
yolculuk
ve
mevsimler...
büründü altın postuna yazlar
ah yazlar, hele sizler,hele siz...
neredeyse oradadır o Var'ın
Yok...kimselerin bilmediği giz;
bendim dışına düşen uçurumların
hiçbir yere kıyısı yok iç deniz...
kendi üzerime kurdum yalnızlığımı
kalbim,kalbim bir o kadar belirsiz;
bir oluştan Bir Oluş'a gül akar
ah,gül akar yol olur..
yoldur bu, görünmez olur kar
ya da sis, siz,
görünsem geri dönmez miydiniz?
Annem çok sevmelerin kadınıydı
Daldaki kirazlari
Yazmasındaki oyaları
Fistanindaki çiçekleri
Asmadaki üzümleri
Evin kedisini
Sokağın delisini
Babamın gömleğini
Beni, bizi,mahalleyi
Bildiğim her şeyi severdi
Bana da sevmeyi öğretti
Öyle az buz değil çok sev derdi
Annem gibiyim artık
Az sevme bilmiyorum ben
Çok sevdiğimdendir
bu kadar incinmem
Ah annecim
Senin sütun ak yüreğin pak
Ama inan şimdilerde
Senin bildiğin gibi değil hayat
Didem Madak
sevgilim
bugün
helva yedim,şarap içtim, göğe uzandım
avuçlarımda hüzünlü bir aşk
ince kemikli bir eli okşuyorum
göğü okşuyorum
yabanıl bir diken batıyor avuçlarıma
bir çakıyla parmağımı kesiyorum yanlışlıkla
sanki bilerek yanlışlıkla kesiyorum
sanki aşkı kesiyorum
aşk parmağımda yanlış bir uçurum