Dostluğa dair tanımlamaları antik bir düşünürden okumak keyifli.
Kitaba bu gözle bakmalısınız zaten: “2100 yıl önce yazılmış olan bir kitabı okuyorum” demelisiniz.
Cicero bu kitabında; gerçek dostluğun karşılıklı çıkarlar üzerine kurulu olmayan bir sevgi olduğunun altını çiziyor.
Cicero’dan yaşlılığa dair öğüt veren bu eserde; epikür ve stoa felsefeleri ışığında yaşlılık konusunda endişe duymamamız gerektiği; yaşlılığın yaşamın doğal bir akışı olduğu ve en önemli noktanın “erdemli” bir hayat olduğunun altı çiziliyor.
Üstad Cicero, yaşlılığın da kendine göre keyifli yanları ve saygınlığı olduğunu bilhassa vurguluyor ve yaşlılıkta da saygınlık ve deneyim isteyen işlerin yapılabileceğini; ölümden korkmanın anlamsız olduğunu ve olgunlaştıkça dünyevi zevklerden uzaklaşmanın bilakis iyi bir şey olduğunu anlatıyor.
“Doğrusu, ben de iyi düşününce yaşlılığı kötü gösteren dört neden buluyorum: Birincisi, insanı işlerden uzaklaştırması; ikincisi, bedeni zayıflatması; üçüncüsü, insanı hemen hemen her zevkten yoksun kılması; dördüncüsü, ölüme yakın oluşu.”