Ezgi
@leydilazarusz
-Onun için endişeleniyorsun, değil mi?
Cevap vermedim.
-Işte en önemlisi o duygu. Onu kaybetmemek lazım.
-Endişe duymak mı?
-Evet, tatlım. O olmazsa insan dünyada kötülük yapmadan yaşayamaz.
-Bende şimdi ondan çok fazla var. Ama karmakarışık. Senin için, Gu için, kendim için, hepimizin geleceği için endişe duyuyorum. O yüzden dünya gözüme büsbütün çirkin görünüyor.
-Dam?
-Hı?
-Senin endişeni ben yüklenirim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çalışmaktan nefret etmiyorum ama her şeyi bırakıp sadece çalışmak da istemiyorum. Sonsuza kadar böyle yaşamak istemiyorum.
Yaşarken cevap veremediğimiz şeyler belki öldüğümüzde cevap bulurlar. Ama bilmiyorum. Görünüşe göre, yaşarken bilmediklerimizi, öldükten sonra da bilemiyoruz. Tek fark, öldükten sonra bilmediğimiz şeyler için acı çekmeyeceğimizdir. Bilinmeyen, olduğu gibi bırakılır.
Acı çekmek bedenin ya da kalbin ıstırap duyması demektir.
Acısız bir sevgi yoktur.
Bir şeyi bilmek için bir cevap ya da açıklamadan çok, zamana ihtiyaç duyulan durumlar da vardır. Şu anda anlamadığın şeyler ileride anlam kazanmaya başlayacak, bunları şimdi tekrar tekrar sorsan da anlamayacaksın. Bilmemek suç değil ama sabırsızlık suç olabilir.