İnsanın hayatında mutluluk kaynakları eksik değil, her an gözümüzün önünde bir mucize olup bitiyor ; fakat biz ya onun bir mucize olduğunun idrakiyle yaşıyoruz ya da yaşayamıyoruz . Günün batmaması bir felaket olurdu , günün doğmaması da bir felaket olurdu. Mesela uykuya gidemememiz bir felaket , uykudan uyanamayışımız da ayrı bir felaket olur. Dolayısıyla insan , hayatın ana dokusunu oluşturan şeyler olup bittiği için şükran duymasını da öğrenmeli