... iyi ana baba olmanın içerdiği ıstırap ve değişimi bir tür kendini feda etme olarak görmek yanlıştır; tam tersine, bu süreç ana babaya, çocuklarından daha çok şey kazandırır. Değişmenin, büyümenin ve çocuklarından öğrenmenin getireceği acıları göze alamayan ana babalar -farkında olsalar da olmasalar da- ihtiyarlığın yolunu seçmektedirler ve çocukları ve bütün dünya onları çok gerilerde bırakacaktır. İnsanların anlamlı bir yaşlılık geçirebilmeyi garantiye alabilmek için önlerine çıkan en iyi fırsat, çocuklarından bir şeyler öğrenebilmeleridir. Ne yazık ki pek çoğu bu fırsatı kaçırır.
Karşılıklı sevgiyle yapılan eleştiri, bütün anlamlı ve başarılı insan ilişkilerinin önemli bir parçasıdır. Onsuz bütün ilişkiler ya başarısız ya da sığ olurlar.
Ruhsal tekâmülün eleştiri gerektirdiği hallerde bunu yapmamak da , aynı düşüncesizce eleştirmek ya da mâhkum etmek veya sevgisizliğin başka aktif biçimleri kadar sevmeyi becerememeyi gösterir.
Gerçek sevgi, diğerinin ayrı kimliğini ve kendine has kişiliğini tanır ve buna saygı gösterir(...)
Gerçekten seven bir kişi, sevdiğinin benzersizliğine ve farklılığına değer verir ve "Ben haklıyım, sen haksızsın. Senin için neyin iyi olduğunu ben senden daha iyi bilirim" tutumunu takınmayı gerçekten pek istemez.
"Sevgi özgür iradeyle yapılan bir seçim, bir tercihtir. İki insan birbirini ancak, her biri kendi başına yaşayacak güçte olup da birlikte yaşamayı seçtikleri zaman sevebilirler."