"Bir insanın kendi yaradılışının eğilimlerine karşı koyabilmesi zor iştir,"dedi "Ama yapabilir: kendimden biliyorum bunu.Tanrı bize,bir dereceye kadar, yazgımızı yazabilme gücünü vermiş.Arada canımız yasak olan bir besini çeker, ayaklarımız bizi yanlış yollara sürüklemeye çalışır.Böyle zamanlarda ne ruhumuzu perhize koymaya gerek var, ne de durağan kalmaya.Yapacağımız iş ruhumuza başka türlü bir besin bulmaktır:Yasak meyve kadar doyurucu, ama daha temiz, daha yararlı bir şey. Ayaklarımızı daha doğru bir yola çevirmeliyiz:Öteki yoldan daha Çetin bile olsa aynı derecede geniş, oyalayıcı bir yol bulunabilir....
Cahil kişilerin ruhu gübrelenmemiş, sürülmemiş topraklar gibi katıdır.Önyargılar bu ruhlara,kaya diplerinde biten otlar gibi sımsıkı yapışır,inatla büyürler.Bunları söküp atmak, kökünü kurutmak zor mu zordur.