yaşamak bir an içindeşair oldum baktım her şey yazılmış
ressam oldum gördüm her yer çizilmiş
seyyah oldum sordum dünya gezilmiş
hiçbir yerde YENİ bulamadım benöğrendiklerimin çoğunu dinlediklerimden
bildiklerimin çoğunu düşündüklerimden
unuttuklarımın çoğunu yaşadıklarımdan
yazdıklarımın çoğunu unuttuklarımdan çıkardımen uzun hep kendime konuştum
başkalarına hep kısa yazmak istedim
ne kendim dinledim ne başkalarıyetersiz iyi niyet kötüsüne yol açar
söylenemiyor çok şey susmadançok bilen çok yanılır, az bilen daha çokunutmayın ki yaşam öldüresiye güzel değildiryalan ölümden daha çok yitirir yaşamı
saklamak düşürür ağır ağır
insanın düşeceği en alçak ortamı
sözden korkmak, korkup susmaktırşairler şiirlerinde yaşamaz
ulu yalnızlıklarında düşünür"yalnız seni sevdim, seni yaşadım"
nasıl bir sevgidir bu, bilmiyorlar ki! "dün yine günümüz geçti beraber
ölürsem yazıktır sana kanmadan"çok şey var, olmakla olmamak arasındavar oldum öyle anlar oldu ki
var olmamak içindim kimi zamaninsan bir sonuç değil bence
sürekli bir yaşamadır
kısaca: sonuç varsa o insandırbenim bahçem yoksuldu
iki dala bir yaprak düşerdi ağaçlarımdan
kuşlarım ödünç alırdı kanatlarını
işlerinden yorgun dönen arkadaşlarındanparçalar çıkarıyor kocaman romanlardan
deyimler, bulgular, şiirlerden dizeler..doğa yenilenirken yinelenir
gene papatya, gene gül, gene kayısı
toplum yinelenirken yenilenir
yarısı dündedir, yarındadır öbür yarısısevmek noktalanmaz
o, noktadırbilim gitmeli bilenden bilmeyene
varlıklı olmalı bilen
karanlığı delen ışıklar gibi
hep gülmeli öğretenseninle ölmek varken