''Bazen karanlık insana o kadar güzel gelir ki sanki hep o sessizliğe o huzura ihtiyacı varmış ama onu yeni fark etmiş ve şimdi doyasıya tadını çıkarmak istiyormuş gibi. Karanlıkta durmak ve sonsuza kadar sadece onu izlemek. Sevdiklerinin kahrolmuş yüzlerinin görmeden, şimdi ne yapıcam diye düşünmeden sadece onu izlemek. İşte öyle bir hale gelmiştim. Uyuyan güzel gibi sonsuz bir uykuya yatmak istiyordum, onu prensinin kurtardığı gibi beni de birinin bu uykudan tüm bunları bitirip uyandırmasını istiyordum.''
Kitabı hala okuyorum ama ilk kitap daha güzeldi sanırım. Bu kitapta çok güzel ve seri bir şekilde ilerliyor ama sanırım her zaman favorim ilk kitap olacak :)