"O okyanus mavisi gözleri gördüğümde, bir daha eski Karan olmayacağımı biliyorum. Kendimi uzun bir zaman sonra "Efdal" olmaya bu kadar yakın hissettim."
"Annemle babamı seviyordum, gerçekten seviyordum. Ama onlarla kendi acılarımı hiç konuşmadım. Öğretmenlerin size yalnızca kötü şeyler söylediği ve gerçekten eşek sudan gelinceye kadar dövmediği bir okula gidecek denli şanslı olduğunuzu düşünen bir anne babadan anlayış görmeniz mümkün değildi.
Ben de hiçbir şey anlatmamaya başladım."
"Beni kalp kırıklıklarından koruyacak duvarları örmek içimden pek çok şeyi söküp atmıştı ve her günün sonunda bu duygusal çaba yüzünden öyle tükenmiş oluyordum ki bütün bedenim titriyordu."