Feryat! Feryat mı? O duvarlardan aksetmez. Aksetse daha fena. Zira yine benim kalbime çarpacak değil mi? Ben sükûnet istiyorum, heyecan ve üzüntüden kaçıyorum.
İnsan hayatın hiçbir devrinde düşünmekten geri kalmıyor. Görünüşe göre tefekkür insan ruhunun gıdasıymış. Ben de o zaman içimdeki sıkıntıları düşünüyordum.