Gecenin karanlığı zihnimi konuşturdukça, yazmamak güçleşiyor.
Zihnimin şimşekleri her yeri ele geçirmek isterken onları duymazdan gelmek ruhumu kilitlemek kadar zor... ki ruhum kafeslenmek için fazlaca vahşi, fazlaca hırçın
Dalgalarını aşamıyorum beynimin. Sanki onları aşsam her şey son bulacakmış durulacakmıs gibi. Ama önce iyice bir bat diyor kalbim, ancak öyle kıyıya vurur bedenim...