Bazen ortaya koyduğumuz davranışların, karşı tarafı sevdiğimizi ifade etmek için yeterli olduğunu düşünüyoruz. Ama bu hiçbir zaman yeterli değildir. Senin için önemli insanlara bunu sözlü olarak ifade etmelisin. Birisine, "İyi ki varsın, benim için çok değerlisin, hayatımda olduğun için kendimi şanslı hissediyorum, senin gibi bir anneye/babaya/kardeşe/arkadaşa sahip olduğum için çok mutluyum," dediğin zaman aldığın tepkiye gerçekten çok şaşıracaksın.
... insanlar elinden geleni yapan ama birazcık kusurlu olan insanları, mükemmel görünen insanlara göre daha çok seviyor. Kusurlarını saklamak zorunda olan insanlar, sırtlarında bir yükle gezerler. Hep tedirgin hissederler, ya benim kusurlarımı görürse, ya beni olduğum halimle görürse diye. Ama çoğu zaman diğer insanlar, kusurlarımıza kendi bakış açımızdan daha şefkatli yaklaşırlar.
Bir ilişki içinde olsa harika bir partner olabilecek insanlar yalnız kalabiliyorlar. Bunun hiçbir sebebi de olmayabiliyor. Sanırım burada şans, kader ya da kısmet artık ne dersek diyelim, devreye giriyor.