(...)Bir gün bana sen niçin neşesizsin?...diye sordu.
Cevap veremedim.Yüreğim durdu. Neşemin yerinde olmadığını görüyorsa demek ki benim, aslında neşeli bir insan olduğumu fark etmiş bulunuyor ve demek ki beni seviyor. Bundan çıkardığım sonuç doğru değildi fakat hoştu. Çıkardığım bu sonuçtan o kadar sevinmiştim ki mutfağa koştum ve vefasızlığından, şuna buna yaltaklanmasından ötürü sevmediğim, tüyleri yolunmuş ihtiyar kediyi öptüm.