yaşam güç. pek çoğumuza karanlık ve çıkışsız görünüyor. ama yine de gitgide daha aydınlık, daha yaşanılır oluyor ve büsbütün aydınlanacağı günler de uzak olmasa gerek.
insan bir roman okuduğunda, bütün okudukları eski, bilinen şeylermiş gibi gelir ona… ama kendin aşık olduğunda, kimsenin hiçbir şey bilmediğini herkesin kendi başına karar vermesi gerektiğini anlarsın.
moskova’da bir restoranın büyük salonunda oturursun kimseyi tanımazsın, seni de kimse tanımaz. ama yine de yabancılık hissetmezsin. burada herkesi tanırsın, herkes seni tanır. ama yine de yabancısın… yabancı… ve yapayalnız…