Lilith
@lilithsdaily
2 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
kitap yorumuAlıntı
"Kaygılı olduğumda sığınağa girerim. Yolculuk etmeye ihtiyaç duymam. Edebi belleğimin kürelerine gitmem yeter. Edebiyattan daha soylu bir vakit geçirme, daha oyalayıcı eşlik, daha nefis trans var mıdır?"
Bir kitabı elime aldığımda ilk düşündüğüm şey, bana hangi duyguları yaşatacağıdır. Olaylardan ziyade, düşünceler her zaman daha ağır basar benim için; çünkü karmaşanın içinde bile bana benzeyen bir şeyler bulabileceğimi bilirim. Kirpinin Zarafeti için şunu söylemeliyim: Bu kitap ilk sayfalardan okuyucuyu içine çeken bir yapıya sahip değil. Özellikle felsefeyle hiç ilgisi olmayan ya da bu alanla uzak bir bağı bulunanlar için, yorucu ve zorlayıcı sayfalar bekliyor diyebilirim. Fakat bana göre, bir kitabın insana yorgunluk, ağırlık ve zorluk çektirmesi onun okuyucusuna en değerli ödülüdür; çünkü bu zorluklar, insanı düşünmeye zorlar.
Buradaki zorluk çeviri hatalarından ya da metnin karmaşasından kaynaklanmıyor. Aksine bu zorluğu, insanın düşünce dünyasını sil baştan sarsan, yenileyen ve hislerine tercüman olacak derinlikte.
Kirpinin Zarafetini çok beğendim; en basit tabirle böyle söyleyebilirim. Zekice kurgulanmış, ruhu olan, dopdolu ve “işte insan budur” dedirten karakterlerle karşılaştım. Öyle ki, bazı sahnelerde onlarla oturup bir bardak çay içmek istedim. Dostluk, bağ kurma, mütevazılık, görkemli bir sadelik, edebiyat ve felsefeye tutkuyla bağlılık, yakınlık ve yalnızlık... Tüm bu temaları bu incecik romana sığdırması ve sayfalar boyunca içimde bir yerlere dokunması beni çok etkiledi.
Son sayfaları farklı bir hissiyatla okudum; gözlerim doldu ve sayfaların hızla azaldığını fark ettikçe hiç bitmesin istedim. Ama her güzel şey gibi bu kitabın da bir sonu vardı.