Elif ✿
@lilystae
Oku, şayet sana hisli bir yürek lazımsa.
“Hala ölmek istiyor gibiyim. Zaten ölmeyi uzun zamandır istiyordum. Tam bir fecaat olarak yaşamanın acısı, öldüğüm takdirde herhangi birinin duyacağı acıdan daha fazlaydı; bunu enine boyuna düşünmüştüm. Hatta öldüğümde çok rahatlayacaklarina emindim. Kimseye bir faydam yok. İşte kötüydüm. Herkesi hayal kırıklığına uğrattım. İnsanları uzuyorum. Hayatımda kimse kalmadı. Zavallı Volts bile , bir kediye bakmayı bile beceremedigim için ölüp gitti. Ben ölmek istiyorum. Yaşamak için yaratılmamisim. Bütün bunları yapmamin da bir faydası yok. Çünkü öbür hayatlarda da mutsuz olmaya mahkumum. Ben böyleyim işte. Hayata bir katkım yok. Kendime acıma hisleri içinde kıvranıp duruyorum. Ölmek istiyorum ben.”
Bayan Elm “İstemek,” dedi ölçülü bir sesle, “ilginç bir sözcüktür. Bazen o boşluğu başka bir şeyle doldururuz ve ilk baştaki istek bütünüyle kaybolur. Belki de senin sorunun istemek değil, yoksun olmak. Belki de cidden yaşamak istediğin bir hayat var."
“‘Benim burada ne işim var?’ diye düşündüğünüz oldu mu hiç? Bir labirentin içindeymişsiniz ve kaybolduğunuzdan eminmişsiniz de, her bir dönemeci kendiniz yarattığınız için bu tamamıyla sizin suçunuzmuş gibi hissettiğiniz? Üstelik dışarı çıkmanızı sağlayacak bir çok yol olduğunu da biliyorsunuz çünkü labirentten çıkmayı başarmış, dışarıda gülüşüp oynayan insanların seslerini duyuyorsunuz. Çalı çitlerin arasından arada bir görüyorsunuz onları. Yaprakların arasından gelip geçen şekiller halinde. Öyle mutlu görünüyorlar ki onlara değil, bu işi onlar gibi yapamadığınız için kendinize kızgınsınız. Oldu mu hiç? Yoksa bu labirentte kalan bir tek ben miyim?”
“-Ya? Öyle mi? Kendini bayağı bir önemsiyormuşsun meğer, Nora.
-Önemsemeyeyim mi? Yani herkesin önemsemesi gerekmez mi? Kendini önemsemenin neresi yanlış?”
“Herkesin hayatı sayısız farklı yöne doğru gitmiş olabilir.”