Akranları şaşırsa da Hatice onlardan farklı bir şey yapmıyordu. Sadece hoş ve sade olanı temiz olanla birleştiriyordu. Ona göre tabiilik güzelliğin en önemli formülüydü.
“Ancak o, ruhuna sıkıntı veren her şeyden uzak durmuştu. İnsanın yaradılıştan gelen temiz özellikleri koruyarak büyümüştü. İffetine toz kondurmamıştı. Dilini yalandan, gözünü haramdan korumayı bilmişti. “