Biz maske tarafından gizleneni görürüz. Maske, seyircinin yalnızca kendisinden önceki gerçek karakteri görmesi değil, aynı zamanda belleğindeki bütün karakterleri görmesini sağlar. Seyirci, maske aracılığıyla, o karakterle en ufak benzerlik taşıyan herkesi görür.
Her maske, herkesin hayatında bir an’ı simgele. Her maske en azından bir paradoksu iade eder; her birinin fiziki yapısının elde edilmesi bir oyuncunun genellikle on yılını alan metafizik bir nitelik içerir.
Sanatçının açık yüreklilikle sergilediği şey, kesinlikle kendi gerçek, bütün benliği değildir, onun yalnızca bir kısmını sunar, geri kalanını kendine saklı tutar.