İnsanlardan birey olarak nefret eden o, insanları toplu olarak kurtarmaya can atıyordu. Ve tek çözüm, tartışmasız, soldu. Dünya için tek çözümdü. Ama dikkat: Mantıklı, makul bir sol. Dengeli, istikrarlı bir sol.
Ne kahramanlık olayları ne de iyi zamanlar vardı. Sadece her bakımdan gitgide berbatlaşan insana özgü kötülükler söz konusuydu. Kesinlikle kurtaracak bir şey yoktu.
Merch'in insan karakteri hakkında hayelleri vardıysa bile, o yıllar o hayalleri sonsuza dek silip yok etmişti. O dönemle ilgili eski bir söz vardı: "Cezayir hakkında konuşuyorsan, orada olmadığın içindir."
O daha ziyade bir altın arayıcısı, keşfedilmemiş toprakların kâşifiydi. Büyük aşkı kovalıyordu. Dizelerde, tezhip edebiyatında güzeli, doğruyu arıyordu...