"Bugüne dek üzerinde durmaya değer bulmadığı ve ansızın gerçek hayatı olduğunu kavrayıverdiği her şey elle tutulur yakınlıktayken, bir zamanlar ona önemli görünenler buhar gibi çözülüp gidivermişti."
"....bu istenmeyen ihanetin sebep olduğu suçluluk duygusunu kısmen de olsa hafifleten tek şey, içinde yaşadığı kentsoylu dünyayı kendi kararıyla ilk kez reddettiğine inanmanın baştan çıkarıcı kibri oldu. Bu sayede ilk günlerde dehşete kapılmasına yol açan kendi kötülüğünün ürpertisi, büyüyen bir gurura dönüştü."